Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2013

live your myth (not)






Η απομυθοποίηση είναι μεγάλη υπόθεση και ο δρόμος προς αυτήν, δύσκολος και μοναχικός. Γεμάτος με πολλά "μην είσαι μαλάκας", "προσγειώσου στην πραγματικότητα", "μην αυταπατάσαι", να αντιμάχονται τα δικά σου "ναι, αλλά..", "..και γιατί όχι;", "αφού το βλέπω..", "αφού το νοιώθω..". Πας με όπισθεν, τραβάς χειρόφρενο, ακινητοποιείσαι στο τίποτα, αλλάζεις ταχύτητα, δίνεις γκάζι και φτάνεις ένα βήμα πριν τη φίνις λάιν. Σταματάς. Την έχεις μπροστά σου αλλά δε θες να κόψεις το νήμα. Και τότε την βλέπεις. Σε πλησιάζει με ενθουσιασμό (τον δικό της), απλώνει το χέρι, σφίγγει το δικό σου και  συστήνεται : "Γειά! Είμαι η Απομυθοποίηση!". Σου κλείνει το μάτι και φεύγει με ενθουσιασμό (τον δικό της), αφήνοντάς σε να μετράς τις στιγμές.

Βαθιά ανάσα. Βάζεις μπρος, δίνεις γκάζι και κόβεις το νήμα με θλίψη (την δική σου).